Kaybediyoruz yazısına yapılan yorumlar http://efrad.com/kaybediyoruz/ çok mu fazla bu sitem? Wed, 21 Oct 2009 09:38:31 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 Yazar: nazan http://efrad.com/kaybediyoruz/comment-page-1/#comment-27 nazan Fri, 19 Sep 2008 09:44:26 +0000 http://efrad.com/?p=143#comment-27 Yazıya bir başlık bulmak gerçekten de ne kadar zor.. Biliyor musunuz? bir yazının ilk önce başlığını yazmalıymış insan, hani sonrasında döner yazarımla olmazmış iş. Değişim hayatın kendisi, dialektik. Değişmeyen hiçbir şeyin olmadığı da muhakkak. Ama bazı şeyleri elimizde bir elmayı tutar gibi tutmak istiyoruz bazen. Ben.. sıklıkla. Tansel'in anlattığı günler. Aslında eh bizim kuşağada çok uzak olmayan günler. En azından çocukluk yıllarımızdan hatırladığımız kadar sıcak. Ve evet ben de özlüyorum. Şimdi tabiki hayat boşluk tanımıyor ve yerine yenilerini ekleyiveriyor. Komşularımız gibi.. yerini iş çıkışlarında arkadaşlarımızla cafelerde oturmalar alıyor.. Düşünüyorum da annem ve babamın da akşamları zamanları olurdu ama gidip mahalle pastanesinde oturmazlar, sakaryada demlenmezlerdi :):) eee yan komşular dururken, maçlardan, siyasetten, giyimden kuşamdan.. bahsetmek varken. Sonra o dostluklar kadar koyu demlenmiş çaylar varken kim isterdi ki? Severdim. Gecenin bir vaktine kadar bahçelerde oturmayı, Sultan ablanın duvarına vurup, 03.00 olsa bile saat sahur yapmak için onlara gitmeyi.. Ramazandan devam edelim, iftarda kim ne pişirdiyse "tadımlık" ta olsa dağıtmayı. Amannn, karnım acıktı ya. Güzeldi, keyifliydi. Yeni keyifler var yerine geçen. Geride kalan çoğu şeyin yeri doluyor, doluyor dolmasına da özlemlerimiz baki kalıyor. Yaşlanıyor musun Tansel? nedir bu geçmişe özlem? Bekle sıranı ayrıca:):) Yazıya bir başlık bulmak gerçekten de ne kadar zor..
Biliyor musunuz? bir yazının ilk önce başlığını yazmalıymış insan, hani sonrasında döner yazarımla olmazmış iş.
Değişim hayatın kendisi, dialektik.
Değişmeyen hiçbir şeyin olmadığı da muhakkak. Ama bazı şeyleri elimizde bir elmayı tutar gibi tutmak istiyoruz bazen. Ben.. sıklıkla.
Tansel’in anlattığı günler. Aslında eh bizim kuşağada çok uzak olmayan günler. En azından çocukluk yıllarımızdan hatırladığımız kadar sıcak.
Ve evet ben de özlüyorum.
Şimdi tabiki hayat boşluk tanımıyor ve yerine yenilerini ekleyiveriyor. Komşularımız gibi.. yerini iş çıkışlarında arkadaşlarımızla cafelerde oturmalar alıyor.. Düşünüyorum da annem ve babamın da akşamları zamanları olurdu ama gidip mahalle pastanesinde oturmazlar, sakaryada demlenmezlerdi :) :) eee yan komşular dururken, maçlardan, siyasetten, giyimden kuşamdan.. bahsetmek varken. Sonra o dostluklar kadar koyu demlenmiş çaylar varken kim isterdi ki?
Severdim.
Gecenin bir vaktine kadar bahçelerde oturmayı,
Sultan ablanın duvarına vurup, 03.00 olsa bile saat sahur yapmak için onlara gitmeyi..
Ramazandan devam edelim, iftarda kim ne pişirdiyse “tadımlık” ta olsa dağıtmayı.
Amannn, karnım acıktı ya.
Güzeldi, keyifliydi. Yeni keyifler var yerine geçen.
Geride kalan çoğu şeyin yeri doluyor, doluyor dolmasına da özlemlerimiz baki kalıyor.
Yaşlanıyor musun Tansel? nedir bu geçmişe özlem?
Bekle sıranı ayrıca:):)

]]> Yazar: Hakan http://efrad.com/kaybediyoruz/comment-page-1/#comment-26 Hakan Mon, 15 Sep 2008 17:59:11 +0000 http://efrad.com/?p=143#comment-26 Güzel satırlar! Kaybediyoruz, elden gidiyor diye zamanında hayıflandığımı bilirim Tanselcim. O kadar ki, bu düşüncelerimi <strong>okuduğunu sandığım sınav kağıtlarıma</strong> bile yazmışlığım vardır pek dikkate alınmasalarda... Şimdi, "<em>kayıp mı ediyoruz yoksa değiştiriyor muyuz</em>" soruları geliyor aklıma. İçimizde hep bir yerde varolan o duyguları kaybediyoruz demek; bazılarının kulaklarına, hepten bu duyguları yitirdik, bir daha böyle hissedemeyip aynı zamanda da hissettiremeyeceğiz gibi gelirken, bir diğer bazılarına göre, onlar zaten hep bizimleler! Sadece su yüzüne çıkarmak bir takım fedâkarlıklar gerektiriyor anlamına geliyor. Abi bence kaybetmiyoruz! Sadece geçici bir süre, bir köşeye sıkıştırıyoruz. Ne zaman pişman olduk; çekiyoruz kredimizi insanlıktan! Harcıyoruz salya sümük! Sonra da kendimizi iyi hissediyoruz... Dur! Konu bu değildi, Ben başka bir şey diyordum. Heh! Tamam; ev diyordum. Deniz'e bir oda ver baba, bir evi olsun. İstediği zaman çıkıp gidebileceği bir ev... Ne diyordum? Evet, abicim bence kaybetmiyor, değiştiriyoruz. Değişim hoş gözükmeyebilir, hoş karşılanmayabilir, sevilmeyebilir, kaya inebilir, daş düşebilir, her şey olabilir ancak uzun vadede işe yarabilir inancındayım. Bizim de <em>(-de'yi ayrı yazdım diye kendinizi özel hissetmeyiniz)</em> hatalarımız var elbet ama değişen şartlara ayak uydurmak gibi bir yeteneğimiz var. Bazı sevimsiz durumlar bu yeteğimizin bir kanıtı olsa da çokta umutsuz olmamak lazım. Geçmişte yapılan iyi işlerin yanında birçok uygunsuz davranış örneğini de yaşadığımız kültür ortamında görmek mümküdür. Lafı uzatmadan, "<strong>bu bağlamda</strong>" ile başlayan sonuç cümlesine gelecek olursak; bu bağlamda derim ki, bizden öncekiler de çok şey değiştirdiler. Karamsar olmamak lazım. Muhabbetle. Hakan <em>Not:</em> Yazıya, "Kaybediyoruz" diye başlayıp, sonraki cümlende de dedeni andığın için seni kınıyorum. Allah uzun ömürler versin dedemize! Güzel satırlar!

Kaybediyoruz, elden gidiyor diye zamanında hayıflandığımı bilirim Tanselcim. O kadar ki, bu düşüncelerimi okuduğunu sandığım sınav kağıtlarıma bile yazmışlığım vardır pek dikkate alınmasalarda…

Şimdi, “kayıp mı ediyoruz yoksa değiştiriyor muyuz” soruları geliyor aklıma. İçimizde hep bir yerde varolan o duyguları kaybediyoruz demek; bazılarının kulaklarına, hepten bu duyguları yitirdik, bir daha böyle hissedemeyip aynı zamanda da hissettiremeyeceğiz gibi gelirken, bir diğer bazılarına göre, onlar zaten hep bizimleler! Sadece su yüzüne çıkarmak bir takım fedâkarlıklar gerektiriyor anlamına geliyor.

Abi bence kaybetmiyoruz! Sadece geçici bir süre, bir köşeye sıkıştırıyoruz. Ne zaman pişman olduk; çekiyoruz kredimizi insanlıktan! Harcıyoruz salya sümük! Sonra da kendimizi iyi hissediyoruz… Dur! Konu bu değildi, Ben başka bir şey diyordum. Heh! Tamam; ev diyordum. Deniz’e bir oda ver baba, bir evi olsun. İstediği zaman çıkıp gidebileceği bir ev…

Ne diyordum? Evet, abicim bence kaybetmiyor, değiştiriyoruz. Değişim hoş gözükmeyebilir, hoş karşılanmayabilir, sevilmeyebilir, kaya inebilir, daş düşebilir, her şey olabilir ancak uzun vadede işe yarabilir inancındayım. Bizim de (-de’yi ayrı yazdım diye kendinizi özel hissetmeyiniz) hatalarımız var elbet ama değişen şartlara ayak uydurmak gibi bir yeteneğimiz var. Bazı sevimsiz durumlar bu yeteğimizin bir kanıtı olsa da çokta umutsuz olmamak lazım. Geçmişte yapılan iyi işlerin yanında birçok uygunsuz davranış örneğini de yaşadığımız kültür ortamında görmek mümküdür.

Lafı uzatmadan, “bu bağlamda” ile başlayan sonuç cümlesine gelecek olursak; bu bağlamda derim ki, bizden öncekiler de çok şey değiştirdiler. Karamsar olmamak lazım.

Muhabbetle.
Hakan

Not: Yazıya, “Kaybediyoruz” diye başlayıp, sonraki cümlende de dedeni andığın için seni kınıyorum. Allah uzun ömürler versin dedemize!

]]>